Goud?

Ik loop al op gouden straten… Kan ik dat nu nog zeggen in deze bizarre tijd? Mijn hoofd weet het antwoord, maar mijn gevoel voelt zich regelmatig toch onrustig. Geldt de boodschap die ik verkondigde nog steeds? Het antwoord is JA, meer dan ooit.

Hoe kan ik zeggen, met al die dreiging, beperking en risico’s die ik nu tegenkom, dat mij niks ontbreekt? Mijn leven ben ik altijd al beperkt en toch had ik aardig wat vrijheid. Nu voelt het nog veel beperkter, zittend in de kwetsbare groep en al  drie maanden rondjes draaiend in huis. Hoe kan ik zeggen dat ik vrij ben?

Het gaat erom waar je je ogen op richt. Richt ik mijn ogen op wat ik niet heb of wat ik wel heb? Ja, dan kan ik zeggen: ik ben gezegend, blij met elke dag die ik krijg, de zorg die nog steeds goed loopt, het zonnetje wat op mijn gezicht brandt, dat er voor mij gezorgd wordt. Toch kom ik er achter, dat deze waarheden op zichzelf, mijn hart nog niet helemaal tot rust brengen.

Er is meer. In deze tijd mag ik leren om met geestelijke ogen te kijken. Wat geloof ik? Dat gaat dieper dan zintuigen, denken of gevoel. Wat is de werkelijke betekenis van Ik loop al op gouden straten? Ja, dan kan ik zeggen: ik ben geliefd door de Vader, ik ben vergeven, ik ben 100% rechtvaardig, ik ben genezen, ik ben compleet, ik ben Gods kind. “Ik ben vrij”, te midden van onvrijheden in het zichtbare. Door deze waarheden te ontvangen en te geloven komt mijn ziel tot rust.

Mijn gevoel heeft soms best een strijd om dat te kunnen pakken. Mijn moeder wees mij op mensen als Corrie ten Boom, die te midden van de verschrikkingen, in een afschuwelijk concentratiekamp, toch wist wie ze was als dochter van God en enorme kracht vond in Hem. Vanbinnen was ze vrij. Wat een power! Of Paulus die de meest krachtige dingen schreef vanuit de gevangenis waar hij werd gemarteld. God zou mét Jezus hem alle dingen schenken en niets kon hem scheiden van de liefde van God, daar was hij van overtuigd.

Er is meer. Zelfs het geloven van die geloofszekerheden en het geloof hebben dat God werkelijk een keer brengt in mijn situatie, brengt mij nog steeds niet helemaal bij de ultieme rust. In deze tijd worden mijn prioriteiten weer goed gezet. De vraag die ik mijzelf stel: Wat is werkelijk het belangrijkste in het leven? In de eeuwigheid? Sterker gezegd: Wie?

Ik loop al op gouden straten, gaat niet zozeer om de ‘gegeven’ dingen maar om de Gever. Want alleen de Vader zelf, Jezus zelf, is dat goud. Bij Hem komt mijn hart ultiem tot rust. Het meeste geniet ik van Zijn aanwezigheid en ontvangen dat Hij bij mij is en mij omarmt. Het gaat om de ontmoeting.

Waar ik al dacht dat de zichtbare dingen mijn leven waren, is die zekerheid volledig weggevallen nu. De wereld lijdt schipbreuk, en ik probeer mij nog vast te klampen aan een stuk hout van het gebroken schip. Maar het enige wat ik nog over heb, is mij volledig overgeven aan Die Persoon, die zielsveel van mij houdt, zonder dat ik het praktische antwoord zie. Loslaten, rusten in Zijn armen, een vertrouwensrelatie met Hem hebben. Vasthouden aan het dragende ‘hout’ van het kruis. Van degene die Zelf Zijn leven gaf voor mij. Hij die Opstanding en Leven is. Ja, ik heb al compleet leven, met Hem in mijn hart. Ik loop al op gouden straten, mét Hem.

Bericht ontvangen wanneer er een nieuwe column verschijnt? Schrijf je in!

1 gedachte over “Goud?

  1. Mooie tekst !! Het is waar, we zijn vrij in Christus Jezus, en vooral in deze periode waarin we leven, moeten we met andere ogen naar het leven kijken, bedankt voor de gave van het leven en voor het grote en immense liefde die God voor ons heeft. Die tijd van isolatie zal voorbijgaan, maar tot dat moment komt, mag onze gemeenschap met God groeien, omdat we vrij zijn om te aanbidden en dat we het zoeken in Geest en in waarheid, en God zal ons vrede geven, niet de vrede van de wereld, maar de vrede van God, die ons begrip te boven gaat, de vrede die niemand kan stelen. Laten we sterk blijven op de rots die Jezus is. Laten we onze vrijheid vieren, ook al lijkt het niet alsof we nu vrij zijn, maar onze geest stijgt hoog op naar de Geest van God, en met ons hart kunnen we prijzen, dans, schreeuw van vreugde, vier de aanwezigheid van God in ons leven. Hallelujah !!! Dikke knuffel vriend Dick. Ik heb een vertaler gebruikt, ik hoop dat mijn woorden kloppen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.