Loungen op het Water

Drijvend op het water. Ontspannen sfeer. Biertje binnen handbereik. Echte mannen gesprekken. Rustig varen. Uitkijkend op de Loosdrechtse Plassen. Loungen op het water. Hemels. Afgelopen zaterdag met vrienden een pontonboot gehuurd. Zo’n vlakke boot, waar je met een rolstoel op kan.

Een soort catamaran, maar dan nogal anders, haha. Zie mezelf al scheren door het water, veel wind in de zeilen en schuin op zijn kant. Dan geeft mijn biertje en mezelf nou niet echt een stabiel gevoel. Een pontonboot heeft ook twee van die drijvers, met een vlakke vloer en voorzien van hekwerk. Achterop een klein buitenboordmotorje. Heel simpel. Bovenop in te richten naar eigen voorkeur en smaak. Ben nou niet echt een volleerd watersport liefhebber, maar dit was mijn kans!

Een paar belangrijke kenmerken om rustig te kunnen varen en te genieten van mijn biertje. De boot ligt stabiel op het water, kan veel gewicht dragen en is veilig. Op de boot is het vlak en heb je ruimte om te kunnen manoeuvreren. Niet overdrijven, natuurlijk, want op zee zal het terdege catamaran-vormen aannemen.

Stabiliteit, draagkracht, veiligheid en ruimte. Resulterend in rust en ontspanning. Zo’n drijvend leven heb ik graag.

Goede en stevige drijvers van geliefd zijn en weten dat het oké is te allen tijde. Wat je ook doet, wat je wel of niet bereikt en hoe de golven van je omstandigheden ook zijn. Drijvers van onvoorwaardelijke liefde. Mijn liefde en gevoel van liefde naar anderen fluctueert, maar de hemelse liefde naar mij is altijd permanent op het hoogste niveau. Een vaste lijn en altijd stabiel. Van uit die stabiliteit kan ik leven en uitdagingen aan gaan. Zonder angst.

De boot moet het gewicht van je leven kunnen dragen. Tsjonge, wat klinkt dat zwaar. 😉 In positieve zin. In jouw mooie persoonlijkheid, ben je een zwaargewicht en geen lichtgewicht. Toch mag je soepel varen als een lichtgewicht. Ontspannen je zware gewicht mee laten drijven. Soms kan ik nog de donkere bril naar mezelf opzetten. Dat ik mijzelf veroordeel en vind dat ik het veel beter zou moeten doen in het leven. Dan wordt alles gelijk zwaarder. Mijn denken, handelen en wandelen. Het idee dat ik hard moet werken om mijn zware gewicht waar te maken en mezelf moet verwezenlijken. Hoe kan ik mijn wezen verwezenlijken? Dat wezen ben ik al. Een heel leuk wezen, dacht ik zo. Hard werken om iemand te zijn. Om geliefd te zijn, terwijl je dat al lang bent. Dan begin je te zinken. Dat resulteert in stress, want dan ben je nooit waar je ‘wezen’ moet. Nee, we willen ontspannen varen! Van uit compleet geliefd zijn. No stress.

Je levensboot moet voldoende veiligheid bieden. Voorzien zijn van voldoende hekwerk. Hekken van acceptatie, vertrouwen, liefde en mensen die jou ruimte bieden om ‘jij‘ te zijn. Ja, je hebt ruimte nodig om te manoeuvreren. Stabiliteit, draagkracht, veiligheid en ruimte. Een omgeving van onvoorwaardelijke liefde, weten wie je bent en acceptatie.

Het interieur bovenop je boot is in te richten naar eigen voorkeur en smaak. Deze stabiele boot heb ik nodig om uit te stappen. En dan ook doen. Rustig, maar moedig. Ontspannen, maar voortgaan. Relaxed, maar proactief. “Durf het maar”, zou een bekende zeggen. Je identiteit staat vast in liefde en acceptatie. Vrij om te vliegen. Nou ja, of varen in dit geval. Je biertje staat stevig.

Bericht ontvangen wanneer er een nieuwe column verschijnt? Schrijf je in!

1 gedachte over “Loungen op het Water

  1. Heerlijk Dick, vooral dat eerste stukje, te weten dat we zo geliefd zijn ….. altijd…… onder welke omstandigheden ook!!!
    Super bedankt weer voor dit mooie stukje!
    Ik heb t vanmorgen op de familie app gezet😀
    Wist niet dat je deze columns schreef, maar ben vanaf nu een trouwe volger😀👍
    Dikke kus, je ‘tante’ Judith

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.