Travel – Part 1

De laatste tijd zit ik veel op Netflix. Heerlijk. Het tweede seizoen van Traveler gekeken. Een serie over tijdreizen. Als sciencefiction liefhebber hou ik wel van die typische, vergezochte, futuristische verhaallijnen. Mensen die teruggaan in de tijd om te voorkomen dat iets misloopt, zodat de toekomst toch beter verloopt. Rare, vreemdsoortige dingen. Vaak slecht geacteerd en toch… Ik blijf maar kijken! Sciencefiction fascineert me toch.

Zou best wel terug willen reizen naar afgelopen zondagavond, toen ik een slokje teveel van die lekkere Salentein wijn had genomen. Bij mijn ouders en familie. Licht aangeschoten thuisgekomen wilde ik voor mijn computer draaien, maar ik nam de bocht iets te ruim. Bam!! Keihard met mijn voet tegen de verwarming! Twee dagen pijn aan mijn grote teen. Misschien gekneusd of gebroken, wat uiteindelijk meeviel. Contact met mijn huisarts, toevallig mijn zus. Met een lach in haar stem wees ze mij er nog even fijntjes op dat ik ook wat minder van die wijn had moeten nemen. Oh ja, ze was getuige. ๐Ÿ˜‰

In mijn gedachten reis ik wel eens in de tijd. Naar mijn verleden of naar mijn toekomst. Wat zie je dan? Hoe kijk je daarnaar?

Wanneer ik terugreis naar mijn verleden zie ik best moeilijke dingen. Qua gezondheid of bepaalde gebeurtenissen. Dingen die ik zo graag al anders had willen zien. Bijvoorbeeld op het gebied van relatie en gezin.

In een gebedsmoment zag ik een tuin die mijn hart voorstelde. In een hoek was het wat donker. De hoek van mijn verleden. Daar voelde ik ook wel pijn bij. Kijkend, vooral naar de moeilijke dingen, voelt mijn verleden niet zo positief. Alsof je een donkere bril op hebt. Terwijl ik keek naar die donkere hoek, kwam er een klein mooi boompje op. Een soort buxusboompje op stam, mooi rond, maar dan met allerlei gekleurde bladeren. In mijn hart hoorde ik God zeggen: “dat boompje staat voor vreugde. Zo mag je naar je verleden kijken.” Met de vreugde-bril op, zie ik zoveel dingen om dankbaar voor te zijn. Mooie dingen die een gezegend leven en, belangrijker, een heel mooi mens weerspiegelen. Moeilijke dingen zijn er wel, maar waar ben je op gericht?

In een preek hoorde ik: “Voedt niet je geschiedenis. Voedt je bestemming.” Geschiedenis in dit geval in de moeilijke sfeer. Als je iets blijft voeden of water blijft geven, wordt het groter. Als ik maar blijf denken aan de pijnlijke scheuren, dromen die niet zijn uitgekomen of dingen die anders hadden gemogen, dan voedt ik mijn geschiedenis. Natuurlijk is het soms nodig om emotioneel terug te reizen in de tijd om genezing daarover te kunnen ontvangen. Maar je geschiedenis blijven voeden, maakt het groter. Vreugde en Dankbaarheid over mijn verleden is de bodem om heerlijk je bestemming te voeden.

Kan ik met vreugde uitzien naar een mooie bestemming vol leven, vruchten, zegeningen, mooie relaties en gezondheid. Niet vanuit โ€œnu heb ik nietโ€, maar โ€œnu heb ik alโ€. Oh ja, en op zijn tijd genietend van een heerlijke Salentein wijn. Volgende keer deel 2. Ergens op mijn rolstoel zit een speciale knop, waarmee ik naar de toekomst kan reizen. Dick flying through space and time. Mijn hemel, het sciencefiction virus is nogal hardnekkig vandaag. ๐Ÿ˜‰

Bericht ontvangen wanneer er een nieuwe column verschijnt? Schrijf je in!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.