Verassingstactiek

Kijk naar het Stadio Olympico in Rome. Volle tribunes hopend op een mirakel van hun club. Tegen het superieure Barcelona die de heenwedstrijd met 4-1 won. Normaal gesproken maak je dat nooit meer goed tegen Messi en de zijnen. Ze gooien alles in de strijd. Vol Italiaanse passie. Ze vallen aan als gekken, met alle risico’s vandien. Ze komen zowaar op 2-0. In mij komt een bruisend enthousiasme van hoop boven. Nog twintig minuten te spelen. Zou het dan toch? Één doelpuntje nog maar. Echte grote verrassingen zie je in het voetbal maar weinig meer. Steeds hoop ik er weer op. Even niet de standaard, zoals het altijd weer gaat. Wil spektakel en verrassing!

In mijn leven is het soms ook veel van hetzelfde. Dingen gaan zoals ze gaan. Je doet de dingen zoals je gewend bent. Je reageert op situaties, zoals je jezelf hebt aangeleerd. Misschien geprogrammeerd dat bepaalde doorbraken toch wel ingewikkeld zijn. Dat bepaalde tegenstanders toch wat te goed zijn. Of misschien geloven we alleen maar in die leugen. Maar soms ben ik echt toe aan een goede verrassing! Dan is een kleine, maar stevige twist in mijn denken nodig om dat verrassender resultaat te krijgen.

Een hoekschop wordt genomen en de bal belandt op het hoofd van een Romeinse voetballer die de zo vurig verlangde derde treffer maakt. Dol van vreugde zijn ze. Het stadion barst uit zijn voegen. De verrassing compleet. In het laatste kwartier is het overleven, maar ze redden het. Hier word ik nou heel blij van! Een groot Italiaans feest breekt uit. Leuk zo’n volslagen verrassing.

De coach van Roma verklaarde naderhand dat hij af en toe een gek is, maar houdt van dit soort acties. “Door zoveel risico’s te nemen hadden we alles kunnen verspelen. Dan hadden ze me vermoord.”

Ik lees nu het boek Reis door je hart van David de Vos over heel worden in je hart. Dat triggert mij. Met mijn hart ben ik geneigd om de veilige, gebaande weg van terugtrekken of vluchten te nemen. Maar, als ik niet de confrontatie met mijn diepste pijn of grootste uitdaging aanga, zal ik waarschijnlijk ook dezelfde niet verrassende resultaten krijgen. Wil een emotioneel gezond hart en vrijmoedig stappen in mijn bestemming. Alsof mijn hart risicovol naar voren stapt en zich blootstelt aan het volle licht, waarin hij ontdekt dat hij er echt mag zijn en nergens bang voor hoef te zijn. Misschien voelt het alsof je alles kan verspelen, maar die grote, mooie levensverrassing zal zich ontvouwen.

Ja, ik hou wel van die mooie verrassingen! Een dag later zie ik tot mijn stomme verbazing dat er weer zo’n verrassing plaatsvindt. Na een 3-0 thuisnederlaag van Juventus tegen Real Madrid, staan ze nu in het hol van de leeuw met diezelfde cijfers voor. Dat kan bijna niet! Dit werd helemaal onmogelijk geacht, maar het stevent af op verlenging. Mijn verrassings-vibe zit zo’n beetje in de hemel. Het gebeurt gewoon weer!

Blessuretijd, allerlaatste minuut… Nee!! Een dubieuze penalty voor Madrid. De vibe zakt ineens als een pudding in elkaar. Hebben ze zo knap teruggevochten, krijgen ze alsnog de deksel op de neus. De Italiaanse keeper is woedend en krijgt rood voor zijn reactie, waarna Ronaldo de penalty raak schiet. Afgelopen. Lekker, puh, toch geen voetbal-verrassing!

Na de wedstrijd is de keeper nog steeds woedend en zegt: “Het was een tiende van een penalty. Na zo’n geweldige comeback mag geen mens dromen vernietigen met een dergelijke dubieuze situatie. Het is duidelijk dat hij geen hart in zijn borst heeft zitten, maar een vuilnisbak.”

Haha, dat is gezegd! Vraag mij af wie van de twee nou een Heart Clinic nodig heeft. De keeper of de scheidsrechter. Ja, ik kom nog wel eens wat dingen tegen in mijn binnenste, maar een vuilnisbak? 😉 Hoe dan ook, doe mij maar een emotioneel gezond hart!

Bericht ontvangen wanneer er een nieuwe column verschijnt? Schrijf je in!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.