Wie ben ik?

Mijn naam is Dick van Dormael, woonachtig in Amersfoort. Als persoon ben ik vrolijk en positief ingesteld. Wegens een spierziekte van Duchenne zit ik in een elektrische rolstoel en daardoor is mijn leven niet zoals de meeste anderen.

Veel meegemaakt en door levenservaring geleerd. Niet altijd makkelijk, best confronterend. Tegelijkertijd dankbaar voor een positief, vrolijk en mooi leven. Genietend van het leven. Gezegend met hoop en een verwachtingsvolle toekomst. In mijn binnenste een diepere vreugde kennende die me altijd weer kracht geeft. Heel blij met de altijd aanwezige liefdevolle omarming van mijn hemelse Vader. Altijd opgetild als ik in de ogen van Jezus kijk, die mij steeds weer opnieuw kracht geeft.

Ik woon zelfstandig in een aangepaste eigen huurwoning in Amersfoort. Via bediening op mijn rolstoel kan ik mijn hele huis aansturen, van televisie tot automatische deuren, via infrarood of bluetooth signalen. Mijn woning is verbonden aan Fokus, een zorgproject in de wijk, waar ik 24 uur per dag zorg van kan afnemen. De beste zorg die er bestaat om zoveel mogelijk zelfstandig te kunnen leven. Bij Fokus kan ik zorg inroepen wanneer ik wil en heb ik eigen regie over hoe ik mijn leven indeel en graag zorg wil ontvangen.

Heb een rijke sociale omgeving van vrienden en kerk, waar ik heel blij mee ben. Onderneem vanalles. Hou van het Bourgondische leven, warme sfeer, goede gesprekken, jazzy muziek en niet vergeten de zon.

Vind het leuk om mensen te inspireren en aan te moedigen. Op wat voor manier dan ook. In persoonlijke gesprekken, door schrijven, spreken en als coach inspirator. Hou ervan om mensen ruimte te geven en een luisterend oor te bieden.

In 2011 is mijn autobiografie uitgekomen, IK LOOP AL OP GOUDEN STRATEN. Mijn levensverhaal van mijn eerste 30 jaar zo’n beetje. Vijf jaar daarvoor begonnen en door dit project ontdekt dat ik blijkbaar schrijf-talent had en door het proces van schrijven veel gebeurtenissen verwerkte. Boodschap en moraal van het verhaal, dat ik door alles heen, uit kwam in de liefdevolle armen van Jezus. Dat ik tot rust kwam in Gods onvoorwaardelijke liefde. Dat mijn identiteit en leven compleet is, op elk gebied, ook al ziet dat er nog niet altijd zo uit. Ik ben niet mijn handicap en mijn omstandigheid bepaald niet wie ik ben.

Je bent veel meer dan je omstandigheid, wat je meegemaakt hebt, wat je afremt in het leven, wat je bereikt, of wat negatieve stemmen jou proberen te vertellen. Je loopt al op gouden straten.